ดีไซน์ไกด์

เฟอร์นิเจอร์ Reuse จากวัสดุ Recycle

เรื่องและภาพโดย พรชัย พงษ์สุกิจวัฒน์

กระสอบ, กล่องนม (ที่ดื่มนมจนหมดแล้ว), ฝาขวดน้ำพลาสติก, สมุดโทรศัพท์และเฟอร์นิเจอร์ที่พังแล้ว ฯลฯ วัตถุดิบที่ว่ามานี้ดูเหมือนว่าจะไร้ประโยชน์ แต่หากนำมา Recycle ใหม่ นำมาสร้างสรรค์เป็นเฟอร์นิเจอร์เจ๋ง ๆ ก็สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้ของไร้มูลค่าเหล่านี้ได้   ที่สำคัญการนำวัตถุดิบใช้แล้วมาใช้ใหม่ให้เกิดประโยชน์เช่นนี้ เป็นการลดการผลาญทรัพยากรลงได้อีกทางหนึ่งด้วย เพราะปัจจุบันโลกของเราเดินทางมาถึงยุคที่ทุกคนต้องร่วมมือกันประหยัดพลังงานและทรัพยากรธรรมชาติกันได้แล้วเนื่องจากสภาวะโลกร้อนที่กำลังสร้างความเดือดร้อนอยู่ในทุกวันนี้นั่นเอง นี่คือผลงานที่น่าสนใจของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 ของคณะศิลปะและการออกแบบ สาขาออกแบบภายใน มหาวิทยาลัยรังสิต ที่ได้รับโจทย์เพื่อทำ Final Project จากอาจารย์ซึ่งเข้ากันได้กับสถานการณ์ปัจจุบัน นั่นก็คือการสร้างสรรค์เฟอร์นิเจอร์ Recycle & Reuse ขึ้นมา แต่ละชิ้นเจ๋งแค่ไหน ไปดูกัน

Skin Snake ออกแบบโดย อรรถพล สมฤทธิ์ กระสอบข้าวสารที่ทำจากเส้นใยธรรมชาติ ปัจจุบันไม่ค่อยใช้กันมากนักเนื่องจากเปลี่ยนไปใช้กระสอบพลาสติกแทน อรรถพล สมฤทธิ์หรือออฟมองเห็นช่องทางตรงนี้จึงนำกระสอบมาใช้ Recycle ทำเป็นเฟอร์นิเจอร์เสียเลย แต่จะแปลกไหมถ้าเขาบอกว่าแรงบันดาลใจในการสร้างงานของเขาคือ “งู”   “ผมเห็นงูมันนอนขดจึงนำมาใช้เป็นแรงบันดาลในการสร้างโครงสร้างเก้าอี้ตัวนี้ครับ” ออฟว่าก่อนจะเผยรายละเอียดต่อไปว่า “ตัวกระสอบมันเปรียบได้เหมือนหนังที่หุ้มงูอยู่ครับ มีความเหนียว แน่น ยืดหยุ่นได้ ผมจึงนำกระสอบมา Recycle ซะเลย”   สาเหตุที่เขาเลือกใช้ “กระสอบ” นอกจากจะให้อารมณ์เหมือนหนังงูอย่างที่ว่าไปแล้ว ยังเป็นเพราะคุณสมบัติความเหนียวของมันด้วย จึงนำมานั่งได้อย่างคงทน โดยนำไปประกอบกับเหล็กด้านล่างซึ่งนำเอาเศษเหล็กที่ไม่ใช้แล้วมาวัดให้มีขนาดที่เข้ากันได้ แล้วนำมาประกอบเข้าด้วยกัน

B Green ออกแบบโดย อุกฤษฎ์ คำแฝง “กล่องนม” เมื่อดื่มหมดแล้วก็กลายเป็นขยะไปอย่างสมบูรณ์แบบ แม้ระยะหลังจะมีหลาย ๆ แบรนด์มีแคมเปญให้เยาวชนนำกล่องนมที่ดื่มจนหมดแล้วมาสร้างสรรค์ประดิษฐ์งาน แล้วส่งประกวดชิงรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ผลงานการสร้างสรรค์เหล่านั้นมักจะเป็นงานประดิษฐ์ชิ้นเล็ก ๆ เท่านั้น   ไม่ใช่กับเก้าอี้นั่งเล่น “B Green” ผลงานการออกแบบของอุกฤษฎ์ คำแฝงคนนี้ เขาเล่าถึงจุดเริ่มต้นว่า “ผมต้องการลดปริมาณขยะครับ ก็เลยเลือกเอาพวกกล่องนมพวกนี้มาใช้ ผมมองว่ากล่องนมพวกนี้ทำให้เกิดขยะขึ้นเยอะมาก” และวิธีการทำลายขยะพวกนี้ก็คือ...   “ผมเอากล่องนมมาอัดกับกาว ทำเป็นแผ่น แล้วมาดีไซน์ให้ร่วมสมัย ผมจะคัดเลือกสีของกระดาษก่อน จากนั้นก็แบ่งเป็นชั้น ๆ สัก 4-5 ชั้น แล้วใช้กาวอัด แล้วประกอบเป็นเก้าอี้ สีของมันเป็นสีธรรมชาติของกล่องเลยครับเพราะผมไม่ได้ทำอะไรกับมันเลย ซึ่งสีอาจจะซีดถ้าตั้งไว้กลางแดดนาน ๆ” อุกฤษฎ์อธิบาย

Daybed ออกแบบโดย กฤษณะ โคตรแป “ฝาขวดน้ำพลาสติก” มองอย่างไรก็ไม่น่าจะเกี่ยวกับเฟอร์นิเจอร์ แต่ไอเดียสุดแจ๋วของกฤษณะ โคตรแปหรือต้นแย้งว่า “ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้” ด้วยการนำเอาฝาเหล่านั้นมาเป็นองค์ประกอบในการทำ “Daybed” ที่แสนจะแปลกและแตกต่างจากเดย์เบดทั่ว ๆ ไปไม่น้อย (เหมือนแค่รูปทรงเท่านั้นเอง)   “แรงบันดาลใจของผมมาจากเดย์เบดที่บ้านครับ โดยทั่ว ๆ ไป เดย์เบดจะมีโครงเหล็กและเบาะนุ่ม ๆ แต่งานของผมเป็นงาน Recycle ที่บังเอิญปิ๊งตอนกำลังขับรถกลับบ้าน ผมเห็นฝาขวดน้ำก็เลยคิดว่าจะนำมาใช้ดู” ต้นอธิบายไอเดียสุดแจ่มให้ฟัง    เมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะทำแบบนี้ ต้นจึงทำโครงเหล็กขึ้นมาก่อน เขาบอกว่าจะให้ดีควรใช้สแตนเลสซึ่งดูมั่นคงกว่า จากนั้นก็ร้อยฝาน้ำเปล่าที่เก็บมาจากที่ต่าง ๆ ให้เข้ากันแล้วนำมาติดเข้ากับโครงเหล็กที่เตรียมไว้ แค่นี้ก็ได้เดย์เบดสำหรับพักผ่อนตัวหนึ่งแล้ว อาจจะดูดิบ ๆ ในอารมณ์ไปบ้าง แต่ก็ใช้งานได้ดีเช่นกัน

Yellow Pages ออกแบบโดย Monyapra Parmounsuk สมุดโทรศัพท์ 1 เล่มนอกจากจะบรรจุโทรศัพท์สำหรับให้เราค้นหาเลขหมายที่ต้องการกว่าล้านเบอร์แล้ว ยังบรรจุกระดาษไว้หลายร้อยแผ่นด้วย เมื่อถึงเวลาที่ไม่ใช้มันเรื่องการหาเลขหมายโทรศัพท์แล้ว ประโยชน์ที่ได้จากมันจึงเป็นการนำกระดาษเหล่านั้นมาใช้นั่นเอง   สมัยประถม “ตาล” เคยนำกระดาษสมุดโทรศัพท์เหล่านี้มาใช้ทำงานประดิษฐ์ส่งคุณครู โดยการนำมาม้วนให้เป็นเส้นเพื่อใช้สานเป็นตระกร้า เธอบอกว่า “คิดว่าเส้นของมันมีลักษณะเหมือนหวาย เลยอยากทำเป็นเฟอร์นิเจอร์หวาย เราเองก็เคยสานแค่ตระกร้าเล็ก ๆ เท่านั้น ไม่เคยทำชิ้นใหญ่ ๆ”   วิธีการแปร “กระดาษสมุดโทรศัพท์” ให้เป็น “เส้นหวาย” นั้นสามารถทำได้โดยนำกระดาษเหล่านั้นมาม้วนจากเส้นลวด เมื่อได้เป็นเส้น ๆ แล้วก็ดึงเอาเส้นลวดออก กระดาษที่นำมาสานกันสามารถอยู่คงรูปร่างได้แบบนี้เพราะแต่ละเส้นมีการขัดกันเองนั่นเอง และนี่ก็คือ “ชิงช้า” นั่งเล่น ที่ใครจะคิดล่ะว่าสร้างสรรค์มาจากสมุดโทรศัพท์!

Louis Modern ออกแบบโดย จาตุรนต์ จักรพันธ์ ณ อยุธยา เฟอร์นิเจอร์ไม่ว่าจะมีราคาแพงหรือไม่ เมื่อหมดสภาพ ผุพังไม่สามารถใช้งานได้แล้ว ลงท้ายก็มีราคาไม่ต่างกัน นั่นก็คือราคาที่เจ๊กขายขวดตั้งเหมาตามน้ำหนัก แต่หากนำเฟอร์นิเจอร์ที่ผุพังเหล่านั้นมา Recycle ใหม่ เอาส่วนนั้นมาประกอบกับส่วนนี้ บางทีอาจจะได้เฟอร์นิเจอร์แปลกตาที่ระบุราคาไม่ได้มาใช้อย่างสบายใจเฉิบอีก 1 ตัว   จาตุรนต์ จักรพันธ์ ณ อยุธยา อีก 1 หนุ่มชั้นปีที่ 3 ของคณะศิลปะและการออกแบบ สาขาออกแบบภายใน มหาวิทยาลัยรังสิต ปิ๊งไอเดียนี้จึงนำเศษเฟอร์นิเจอร์ที่ไม่ได้ใช้งานแล้วมาผสมผสานกัน “อย่างตัวนี้ ตัวเฟอร์นิเจอร์มันเป็นโมเดิร์น แต่ขามันพังไปแล้วจึงมาเสริมเติมแต่งด้วยขาแบบหลุยส์ครับ” เขาว่า   “ส่วนตัวโต๊ะข้างนั้น ทำมาจากโต๊ะทานข้าวโต๊ะใหญ่ พอดีขามันพังจึงนำมาทำเป็นโต๊ะข้างแทน ผมเลือกใช้สีเพลน ๆ นะ เพื่อให้ดู Modern แล้วเชื่อมต่อความใหม่-ความเก่าไว้ได้ มันเป็นการนำของเก่ามา Reuse นำมาใช้ใหม่ได้ ถ้าพังเราก็สามารถนำไปต่อเติมได้เรื่อย ๆ ครับ” จาตุรนต์บอก

งาน Reuse สุด Create
เฟอร์นิเจอร์ Reuse แบบ Modular